به گزارش روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان شهرستان آباده،سقط خودبه‌خودی جنین یکی از عوارض شایع دوران بارداری است که به از دست رفتن خودبه‌خودی بارداری پیش از هفته بیستم گفته می‌شود. این اتفاق می‌تواند از نظر جسمی و روانی برای مادر و خانواده دشوار باشد؛ ازاین‌رو، آگاهی از علائم، عوامل خطر و ضرورت مراجعه به‌موقع به مراکز درمانی، نقش مهمی در حفظ سلامت مادر دارد.

سقط خودبه‌خودی معمولاً در سه‌ماهه نخست بارداری رخ می‌دهد و یکی از مهم‌ترین علل آن، اختلالات کروموزومی جنین است که اغلب به‌صورت تصادفی ایجاد می‌شود. افزایش سن مادر، سابقه سقط قبلی و برخی بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و اختلالات تیروئید کنترل‌نشده نیز می‌توانند احتمال بروز این عارضه را افزایش دهند. با این حال، در بسیاری از موارد علت دقیق سقط مشخص نمی‌شود و نباید مادر خود را به‌خاطر این اتفاق سرزنش کند.

خونریزی واژینال، لکه‌بینی، درد و گرفتگی در ناحیه زیر شکم و کمر و خروج بافت از واژن از جمله علائم احتمالی سقط خودبه‌خودی هستند. البته خونریزی خفیف یا درد در اوایل بارداری همیشه به معنای سقط نیست و ممکن است در بارداری‌های طبیعی نیز مشاهده شود. بنابراین، تشخیص قطعی این عارضه تنها با بررسی‌های پزشکی، از جمله سونوگرافی و در صورت نیاز آزمایش خون، امکان‌پذیر است.

در صورت مشاهده هرگونه خونریزی یا درد در دوران بارداری، مراجعه به پزشک یا ماما برای بررسی وضعیت مادر و جنین ضروری است. همچنین خونریزی شدید، درد شدید شکم، سرگیجه، غش یا تب از علائم هشداردهنده‌ای هستند که نیاز به مراجعه فوری به اورژانس دارند. تشخیص به‌موقع و انتخاب روش مناسب مراقبت و درمان، با توجه به شرایط هر فرد، اهمیت ویژه‌ای دارد.

اگرچه پیشگیری از همه موارد سقط خودبه‌خودی امکان‌پذیر نیست، انجام مراقبت‌های پیش از بارداری، مراجعه منظم به پزشک یا ماما، کنترل بیماری‌های زمینه‌ای، تغذیه سالم، مصرف اسیدفولیک طبق توصیه پزشک و پرهیز از دخانیات و الکل می‌تواند به بهبود سلامت مادر و کاهش برخی عوامل خطر کمک کند. همچنین مصرف خودسرانه داروها و فرآورده‌های گیاهی در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

از سوی دیگر، حمایت عاطفی از مادر پس از سقط اهمیت فراوانی دارد. تجربه از دست دادن بارداری ممکن است با احساس غم، اضطراب و نگرانی همراه باشد و در برخی افراد، آثار روانی آن برای مدت طولانی‌تری باقی بماند. همراهی خانواده، پرهیز از سرزنش و دریافت مشاوره تخصصی در صورت نیاز، می‌تواند به بهبود شرایط روحی مادر کمک کند.

در پایان، آگاهی، مراقبت‌های منظم دوران بارداری و مراجعه به‌موقع به مراکز درمانی، از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ سلامت مادران است. بیشتر افرادی که یک بار سقط خودبه‌خودی را تجربه می‌کنند، در آینده می‌توانند بارداری موفقی داشته باشند؛ بنابراین، دریافت مراقبت‌های پزشکی و حمایت روانی، گامی مهم در مسیر بهبود و آمادگی برای بارداری مجدد خواهد بود.