رژیم کتوژنیک یا «کتو» یک برنامه غذایی کم کربوهیدرات و غنی از چربی است که قرن ها برای درمان بیماری های خاص مورد استفاده قرار گرفته است.
در قرن نوزدهم، رژیم کتوژنیک معمولاً برای کمک به کنترل دیابت استفاده میشود. در سال 1920 به عنوان یک درمان مؤثر برای صرع در کودکان که دارو در آنها اثر نداشت، معرفی شد.
رژیم کتوژنیک همچنین در محیط های تحت نظارت دقیق برای سرطان، دیابت، سندرم تخمدان پلی کیستیک و بیماری آلزایمر آزمایش شده و مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، این رژیم غذایی به یک استراتژی بالقوه کاهش وزن به دلیل تمایل زیاد افراد به رژیم غذایی کم کربوهیدرات، تبدیل شد.
رژیم کتوژنیک دارای چربی بالا (معمولاً بین 70 تا 80 درصد)، و مقادیر متوسط پروتئین میباشد. هنگامی که اجسام کتونی در خون جمع میشوند، به این حالت کتوز میگویند.
افراد سالم به طور طبیعی کتو خفیف را در طول دوره های روزه داری و ورزش بسیار شدید تجربه میکنند. طرفداران رژیم کتوژنیک بیان میکنند که اگر رژیم غذایی به دقت دنبال شود، سطح کتون ها در خون نباید به سطح خطرناک برسد؛ زیرا مغز از کتون ها برای سوخت استفاده میکند و افراد سالم معمولاً انسولین کافی برای جلوگیری از آن تولید میکنند. رژیم کتوژنیک معمولاً مصرف کل کربوهیدرات را به کمتر از 50 گرم در روز کاهش میدهد (کمتر از مقدار موجود در یک شیرینی ساده متوسط). به طور کلی، در رژیم کتوژنیک، کالری روزانه به طور متوسط 70% از چربی، 10-20% از کربوهیدرات و 5-10% از پروتئین تأمین میشود. برای یک رژیم 2000 کالری، این به معنای حدود 165 گرم چربی، 40 گرم کربوهیدرات و 75 گرم پروتئین است. نسخه های زیادی از رژیم های کتوژنیک وجود دارد، اما همه غذاهای غنی از کربوهیدرات را ممنوع میکنند.
این غذاها شامل نشاسته از غلات تصفیه شده و غلات کامل مانند نان، غلات، پاستا، برنج و حبوبات. سیب زمینی، ذرت و سایر سبزیجات نشاسته ای، آب میوه ها، لوبیا و بیشتر میوه ها هستند.
اکثر برنامه های کتوژنیک غذاهای حاوی چربی اشباع بالا مانند تکه های چرب گوشت، گوشت های فرآوری شده، کره و همچنین منابع چربی های غیر اشباع مانند آجیل، دانه ها، آووکادو، روغن های گیاهی و ماهی های روغنی را در بر می گیرند.
اثر سیرکنندگی رژیم کتوژنیک همراه با کاهش میل به غذاها، به دلیل محتوای چربی زیاد رژیم و کاهش هورمون های محرک اشتها مانند انسولین و گرلین می باشد. برخی از عوارض جانبی منفی رژیم کتوژنیک طولانی مدت، از جمله افزایش خطر ابتلا به سنگ کلیه و پوکی استخوان، و افزایش سطح اسید اوریک خون (یک عامل خطر برای نقرس) دیده شده است. حذف چندین گروه غذایی و احتمال بروز علائم ناخوشایند، ممکن است پیروی از رژیم کنترولیک را دشوار کند. بنابراین، اگر فردی تصمیم به شروع رژیم کنترولیک دارد، توصیه میشود با متخصص تغذیه مشورت کند تا پس از شروع رژیم، هرگونه تغییر بیوشیمیایی را از نزدیک تحت نظر داشته باشد و از یک برنامه غذایی متناسب با شرایط سلامتی موجود پیروی کند.
نظر دهید